Στις 27 Αυγούστου του 1960 γράφτηκε μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ελληνικής εγκληματολογικής ιστορίας. Η Σταυρούλα Γκουβούση οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα για τη δολοφονία της εγκύου νύφης της, ενός εγκλήματος που είχε σοκάρει ολόκληρη τη χώρα και αποκάλυψε ένα οικογενειακό δράμα γεμάτο μίσος, βία και εμμονή.
Στις 27 Αυγούστου του 1960 η Σταυρούλα Γκουβούση εκτελέστηκε στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο στον Υμηττό. Μερικές μέρες νωρίτερα, η Γκουβούση είχε υποβάλλει αίτηση χάριτος.
Η αίτηση απορρίφθηκε παμψηφεί από το Συμβούλιο Χαρίτων.
Η Σταυρούλα Γκουβούση, μαζί με τον γιο της, καταδικάστηκαν σε θάνατο από το Κακουργιοδικείο της Κυπαρισσίας για τον ειδεχθή φόνο της νύφης της, Μεταξίας Γκουβούση, τον Ιανουάριο του 1959.
Η «μαύρη χήρα» του Λεωνιδίου
Η Σταυρούλα Γκουβούση γεννήθηκε το 1897 και έζησε όλη της τη ζωή στο Λεωνίδιο Αρκαδίας. Χήρεψε σε νεαρή ηλικία και αναγκάστηκε να μεγαλώσει μόνη της τα δύο παιδιά της.
Ο ένας γιος της εργαζόταν στην Αθήνα, ενώ ο δεύτερος, ο Δημήτρης Γκουβούσης, ζούσε μαζί με τη γυναίκα του, την 22χρονη Μεταξία, και το παιδί τους. Ο Δημήτρης δεν είχε σταθερή εργασία και ουσιαστικά η Μεταξία ήταν εκείνη που κρατούσε οικονομικά το σπίτι, χάρη στη μικρή προίκα της αλλά και τη δουλειά της σε ζαχαροπλαστείο.
Η πεθερά της όμως δεν την ήθελε ποτέ πραγματικά.
Η Σταυρούλα πίστευε πως η Μεταξία δεν ήταν «αγνή» και πως διατηρούσε παράνομες σχέσεις. Ήταν βέβαιη ότι το παιδί που κυοφορούσε η νεαρή γυναίκα δεν ήταν του γιου της.
Με τον καιρό, κατάφερε να δηλητηριάσει και το μυαλό του ίδιου του Δημήτρη, ο οποίος μετατράπηκε τελικά σε συνεργό της ίδιας του της μητέρας για τη δολοφονία της συζύγου του και του αγέννητου παιδιού τους.
Η δολοφονία της εγκύου Μεταξίας
Η Σταυρούλα έπεισε τον γιο της να πιέσει τη Μεταξία να κάνει έκτρωση στο Άργος. Όμως η εγκυμοσύνη είχε προχωρήσει τόσο, που κανένας γιατρός δεν δεχόταν να προχωρήσει στην επέμβαση.
Το βράδυ της 5ης Ιανουαρίου 1959, το ζευγάρι επέστρεψε σπίτι και πέρασε πρώτα από το σπίτι της Σταυρούλας για να πάρει το παιδί τους, το οποίο κρατούσε εκείνη.
Μετά το φαγητό, η Μεταξία ξάπλωσε εξαντλημένη να ξεκουραστεί.
Τότε η πεθερά της πέρασε στη δράση.
Με ένα χοντρό σκοινί έδεσε τα χέρια και τα πόδια της κοπέλας, της έκλεισε το στόμα και άρχισε να τη χτυπά στο κεφάλι, στο στομάχι και στα πόδια μέχρι να χάσει τις αισθήσεις της.
Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του γιου της, έσυραν το σώμα της στην αυλή και την πέταξαν μέσα στη στέρνα του σπιτιού.
Η στημένη αυτοκτονία και τα λάθη που τους πρόδωσαν
Στις 6 Ιανουαρίου, ανήμερα των Φώτων, η Σταυρούλα άρχισε να φωνάζει πως η νύφη της αυτοκτόνησε.
Δίπλα στη στέρνα βρέθηκαν ρούχα, παπούτσια, χάπια και ένα σημείωμα που έγραφε:
«Φτωχτόνησε η Μεταξία Γεωργίου Αδρία, γιατί δεν της έδινε τα λεφτά που της χρωστούσε η Θάλεια, η κυρά της. Τον Μήτρο, τον άνδρα της, να μην τον πειράξετε, γιατί δεν έχει κάνει τίποτα».
Οι γείτονες όμως παραξενεύτηκαν από τη συμπεριφορά της πεθεράς, καθώς γνώριζαν ότι οι σχέσεις των δύο γυναικών ήταν τραγικές.
Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, η Σταυρούλα φέρεται να είπε:
«Η Μεταξία πληρώθηκε από τον Θεό όπως της άξιζε. Και δεν σκέπτομαι τίποτα άλλο παρά ότι, αν έχη πέσει στην στέρνα, μας βρώμισε το πόσιμο νερό».
Η αστυνομία εντόπισε γρήγορα σοβαρές αντιφάσεις.
Το σώμα της Μεταξίας έφερε μελανιές, ενώ το σκοινί παρέμενε δεμένο πάνω της. Η νεκροψία έδειξε πως ο θάνατος είχε επέλθει από πνιγμό το προηγούμενο βράδυ και όχι το πρωί.
Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι το σημείωμα δεν είχε γραφτεί από τη Μεταξία αλλά από άλλο άτομο που προσπαθούσε να μιμηθεί τον γραφικό της χαρακτήρα.
Η ομολογία και οι αλληλοκατηγορίες
Στις 8 Ιανουαρίου 1959, ο Δημήτρης Γκουβούσης ομολόγησε τη συμμετοχή του στο έγκλημα.
Στην ομολογία του ανέφερε:
«Έγραψα ένα σημείωμα που έλεγε ότι η Μεταξία αυτοκτόνησε γιατί της χρωστούσαν τα αφεντικά της λεφτά που δεν της τα έδιναν. Αυτό το σημείωμα το έβαλα στο σκέπασμα της στέρνας μαζί με κάτι χάπια που είχε στην τσέπη της η γυναίκα μου».
Στη συνέχεια ξέσπασε ένας άγριος κύκλος αλληλοκατηγοριών.
Η Σταυρούλα φώναζε:
«Κύτταξε τι φίδι μεγάλωνα! Έτσι μωρέ πληρώνεις όλες τις θυσίες που έκανα για σένα;»
Και ο Δημήτρης απαντούσε:
«Εγώ δεν είχα τίποτα μαζί της. Ήταν καλή και φρόνιμη. Εσύ τη μισούσες και αποφάσισες τον θάνατό της. Ανάθεμα την ώρα που σ’ άκουσα».
Η εκτέλεση της Σταυρούλας Γκουβούση
Μετά τη δίκη, μητέρα και γιος καταδικάστηκαν σε θάνατο.
Η Σταυρούλα οδηγήθηκε στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ και στις 27 Αυγούστου 1960 εκτελέστηκε στον Υμηττό.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 2 Σεπτεμβρίου, εκτελέστηκε και ο Δημήτρης Γκουβούσης στην περιοχή Αλυκές της Κέρκυρας.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, λίγο πριν την εκτέλεσή του, ο Δημήτρης φέρεται να είπε στον ιερέα:
«Δεν έφταιγα εγώ για τον στραγγαλισμό της γυναίκας μου. Με πήρε στον λαιμό της η μάνα μου».
Η Σταυρούλα Γκουβούση έμεινε στην ιστορία ως μία από τις ελάχιστες γυναίκες που εκτελέστηκαν στην Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο, σε μια υπόθεση που ακόμα και σήμερα προκαλεί ανατριχίλα.