Η Μαρία Καρυστιανού μίλησε στην τηλεόραση του OPEN για την πολιτική, τις αμβλώσεις και τη θέση της απέναντι στο ισχύον σύστημα, εξηγώντας γιατί απορρίπτει τις ιδεολογικές ταμπέλες και επιλέγει μια διαφορετική προσέγγιση σε κοινωνικά και ηθικά ζητήματα.
Η στάση της για τις αμβλώσεις
Η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε εξαρχής πως «σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά». Ωστόσο, υπογράμμισε ότι το θέμα των αμβλώσεων δεν είναι απλό. Όπως εξήγησε, «θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει».
Η ίδια τόνισε ότι το ζήτημα αυτό δεν αγγίζει μόνο τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και εκείνα του εμβρύου. «Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας – δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή – αλλά αφορά και τα δικαιώματα του εμβρύου», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η ιατρική της ιδιότητα τη φέρνει σε διλημματική θέση.
«Εγώ είμαι παιδίατρος και διχάζομαι. Δεν μπορώ να ιεραρχήσω τα δικαιώματα της γυναίκας και του εμβρύου», σημείωσε, εξηγώντας πως η εμπειρία της στην ιατρική της στερεί τη δυνατότητα να διαχωρίσει το θέμα από τη σημασία της ζωής που ξεκινά να αναπτύσσεται.
Ηθικό ζήτημα πέρα από το νομικό πλαίσιο
Η Μαρία Καρυστιανού επισήμανε ότι πέρα από τη νομική πλευρά, υπάρχει και ένας ηθικός προβληματισμός. «Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα», είπε, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν εκφράζει προσωπικές επιβολές αλλά αναδεικνύει έναν συλλογικό διάλογο.
«Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι, θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό», σημείωσε, αναγνωρίζοντας ότι η κοινωνία πρέπει να αποφασίσει πώς θέλει να λειτουργεί.
Η ίδια μίλησε και για τη βιολογική διάσταση του ζητήματος: «Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται», είπε, και συμπλήρωσε: «Από τη στιγμή που ξεκινάει να χτυπάει η καρδιά, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί».
Αναφέρθηκε επίσης στην εμπειρία της από τις μονάδες εντατικής θεραπείας νεογνών: «Και μετά από κάποιες εβδομάδες, ακόμα και τα παιδιά που έχουν βγει με καισαρική – πηγαίνετε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών – επιβιώνουν», περιγράφοντας πώς αυτές οι εμπειρίες ενισχύουν τους ηθικούς της ενδοιασμούς.
Παρότι αναγνωρίζει ότι οι αμβλώσεις είναι νόμιμες, τόνισε: «Το γνωρίζω ότι είναι νόμιμες οι αμβλώσεις. Για το ηθικό θέμα λέω», επαναλαμβάνοντας την ανάγκη για δημόσιο και ανοιχτό διάλογο.
Απόρριψη των παλιών ιδεολογικών σχημάτων
Αναφερόμενη στο πολιτικό σκέλος της συνέντευξης, η Μαρία Καρυστιανού έθεσε στο περιθώριο τις παραδοσιακές πολιτικές ταμπέλες. «Το “δεξιά” και “αριστερά” είναι χαρακτηρισμοί που ταιριάζουν στο παλιό πολιτικό σύστημα», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι δεν επιθυμεί να εντάξει το εγχείρημα σε ιδεολογικό άξονα.
«Δεν θέλω ταμπέλες, γιατί συνομιλώ με ανθρώπους που ανήκουν σε όλα τα κόμματα και σε όλες τις ιδεολογίες», τόνισε, προσθέτοντας πως έχει παρατηρήσει πολιτικούς να ακυρώνουν την ίδια την ιδεολογία του κόμματός τους και τις υποσχέσεις τους μετά τις εκλογές.
Η αποδοχή του κόσμου και ένα περιστατικό στο αεροπλάνο
Η Μαρία Καρυστιανού στάθηκε ιδιαίτερα στο πώς έχει αγκαλιαστεί ήδη το πολιτικό της εγχείρημα. «Μας έχουν έρθει πάνω από 300 email με πολύ βαριά βιογραφικά επιστημόνων που θέλουν να συνδράμουν εθελοντικά», είπε, θεωρώντας πως αυτό αποδεικνύει «μεγάλη ανάγκη που έχει ο κόσμος να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο, καθαρό και ελπιδοφόρο».
Μοιράστηκε, επίσης, ένα προσωπικό περιστατικό από πρόσφατο αεροπορικό ταξίδι: «Θα μείνω σε ένα σχόλιο που έκανε ένας συνεπιβάτης μου σε αεροπλάνο. Με πλησίασε και μου είπε: “είμαστε μαζί σας. Δεν φοβόμαστε εσάς, είμαστε σίγουροι για εσάς, φοβόμαστε όμως αυτούς που θα σας πλαισιώσουν”». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε τις ανησυχίες του κόσμου γύρω από τη στελέχωση ενός νέου πολιτικού χώρου.
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι στο επίκεντρο της προσπάθειάς της βρίσκονται η δικαιοσύνη, η διαφάνεια και η λογοδοσία. «Αυτά δεν μπορούν να έχουν συγκεκριμένη ταμπέλα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ζητήματα όπως οι αμβλώσεις, η λειτουργία των θεσμών και η πολιτική οργάνωση χρειάζονται σοβαρή, ανοιχτή και ουσιαστική δημόσια συζήτηση.