Από τις 4 τα ξημερώματα ξεκινά η καθημερινότητα της Μαργαρίτας Θεοδωράκη, η οποία χρειάζεται έως και τέσσερις ώρες κάθε πρωί για να φροντίσει τις 45 γάτες και τα 22 σκυλιά της.
Η κόρη του Μίκη Θεοδωράκη βρέθηκε την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου καλεσμένη στην εκπομπή της ΕΡΤ «Νωρίς-Νωρίς», με αφορμή τη μεγάλη συναυλία-αφιέρωμα για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη μίλησε για τη ζωή της, την ιδιαίτερη σχέση που έχει με τα ζώα, αλλά και για τις δύσκολες εμπειρίες που έζησε ως παιδί δίπλα στον πατέρα της.
«Έχω 45 γάτες και 22 σκυλιά, είναι τα παιδιά μου»
Περιγράφοντας το καθημερινό της πρόγραμμα, αποκάλυψε ότι ξυπνά πολύ νωρίς προκειμένου να προλάβει να φροντίσει όλα τα ζώα που έχει κοντά της.
«Ξυπνάω 4:00 το πρωί και ασχολούμαι με τα γατιά και τα σκυλιά. Θέλει τρεις-τέσσερις ώρες κάθε πρωί. Έχω 45 γάτες και 22 σκυλιά, είναι τα παιδιά μου», είπε αρχικά η Μαργαρίτα Θεοδωράκη.
Οι συλλήψεις, η φυλακή και η εξορία του Μίκη Θεοδωράκη
Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε στα δύσκολα χρόνια που πέρασε η οικογένειά της, στις συλλήψεις και την εξορία του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο η ίδια βίωνε ως παιδί όλα όσα συνέβαιναν.
Όπως εξήγησε, παρά τη διεθνή ακτινοβολία του, για την ίδια ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν πάνω απ’ όλα ο πατέρας της. Παράλληλα, τόνισε πως οι γονείς της φρόντιζαν να είναι πάντοτε κοντά στα παιδιά τους, ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους.
«Κανείς συνηθίζει τις δυσκολίες πολύ εύκολα. Όσο ζούσε ο Μίκης, δίπλα του εγώ ήμουνα μόνο, ήτανε για μένα ο μπαμπάς. Τίποτα παραπάνω. Δεν έλειψε ποτέ από μας το ότι είναι ο μπαμπάς και η μαμά πάντα παρόντες. Ακόμα και όταν ήτανε φυλακή ή όταν πήγε εξορία, μας πήρε μαζί του. Πάντα ήθελε να είναι η γυναίκα του και τα παιδιά του κοντά.
Την πρώτη φορά που τον πιάσανε και τον πήγαν στην Ασφάλεια και τον βασανίσανε και κατέληξε στις φυλακές Αβέρωφ το ’67 με τη Χούντα, εμάς μας το είχανε κρύψει. Μας λέγανε ότι είναι στο Λονδίνο. Αλλά, μετά από λίγους μήνες και με το σούσουρο στη γειτονιά με τα παιδιά, κάποια στιγμή καταλάβαμε ότι είναι φυλακή. Ε, το συνηθίσαμε και ο μπαμπάς βγήκε το Γενάρη του ’68, έγινε η Αμνηστία και βγήκε.
Οι συνεχείς μετακινήσεις και τα ταξίδια σε όλο τον κόσμο
Η παιδική και εφηβική ζωή της Μαργαρίτας Θεοδωράκη ήταν γεμάτη αλλαγές, μετακινήσεις και ταξίδια. Η οικογένεια αναγκαζόταν να εγκαταλείπει συχνά το σπίτι της, όχι αναζητώντας κάτι καλύτερο, αλλά εξαιτίας των πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών της εποχής.
Από τη Νέα Σμύρνη βρέθηκαν στη Ζάτουνα και αργότερα στο Παρίσι, ενώ η ίδια ακολουθούσε τον πατέρα της στις συναυλίες του σε διαφορετικές χώρες και ηπείρους.
«Η αλήθεια είναι ότι αλλάζαμε πολλά σπίτια, όχι για να πάμε κάπου καλύτερα, λόγω συνθηκών. Ήμασταν στη Νέα Σμύρνη, μετά κάποια στιγμή πήγαμε στη Ζάτουνα, στο χωριό, πάλι εκεί έγινε το σπιτικό μας, μετά από κει πήγαμε στο Παρίσι… Στην εφηβεία μου θυμάμαι ότι έχουμε γυρίσει όλο τον κόσμο. Μας έπαιρνε στις συναυλίες ο μπαμπάς. Φτάσαμε μέχρι τη Νότια Αμερική».
