Η τηλεοπτική μεταφορά της «Μεγάλης Χίμαιρας» έκανε πρεμιέρα, έχοντας προκαλέσει ντόρο ως η «ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης». Αξίζει όμως τελικά τον θόρυβο γύρω από το όνομά της;
Όταν η αργή αφήγηση γίνεται συνειδητή επιλογή
Καμιά φορά το μυαλό φτιάχνει απρόσμενους συσχετισμούς. Έτσι, ενώ παρακολουθείς τη «Μεγάλη Χίμαιρα» της ΕΡΤ, το μυαλό τρέχει ξαφνικά στο Pluribus, τη νέα σειρά του Βινς Γκίλιγκαν στο Apple TV. Τι κοινό μπορεί να έχουν; Φαινομενικά τίποτα. Κι όμως, μια λέξη λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσά τους: η αργή αφήγηση.
Μήπως πρόκειται για καινούριο τηλεοπτικό ρεύμα; Μια σκόπιμη απόφαση κάποιων δημιουργών να δώσουν χώρο στην εικόνα, στο φως, στις σιωπές; Να μας ενθαρρύνουν να σκεφτούμε αντί απλώς να καταναλώσουμε; Αν ναι, πρόκειται για κάτι που πάει κόντρα στον κυρίαρχο ρυθμό της εποχής μας. Μιας εποχής που απαιτεί να κινούμαστε αδιάκοπα από το ένα στο άλλο, χωρίς τον παραμικρό χρόνο αφομοίωσης ή σκέψης. Αλλά τελικά, πού πηγαίνουμε και τι κρατάμε στο τέλος;
Όταν το πρωτότυπο γίνεται σημείο αναφοράς
Η σειρά βασίζεται σε ένα από τα πιο διαβασμένα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, το μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση. Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο, αναπόφευκτα θα μπει στη διαδικασία συγκρίσεων, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Ίσα ίσα, προσθέτει ένα επίπεδο «βιώματος» που ενισχύει τη θέαση.
Ο σκηνοθέτης Βαρδής Μαρινάκης και ο σεναριογράφος Παναγιώτης Ιωσηφέλης ανέλαβαν το δύσκολο έργο της τηλεοπτικής προσαρμογής. Και με βάση τα δύο πρώτα επεισόδια που ανέβηκαν στο Ertflix με το νέο έτος (πριν την τηλεοπτική πρεμιέρα στις 4/1), τα πρώτα σημάδια είναι ενθαρρυντικά.
Η σκηνοθεσία παίζει με το φως, τις σκιές και το Αιγαίο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα επιβλητική, σχεδόν ποιητική. Τα πλάνα είναι προσεγμένα, η αναπαράσταση της εποχής πειστική και η παραγωγή δείχνει εξαιρετικά φροντισμένη.
Η ιστορία της Μαρίνας
Κεντρική ηρωίδα είναι η Μαρίνα (Φωτεινή Πετούση), μια νεαρή Ιταλίδα μεγαλωμένη σε εύπορο περιβάλλον, με απόντα αλλά λατρεμένο πατέρα και μια μητέρα που κάλυπτε το συναισθηματικό της κενό με διαδοχικές ερωτικές σχέσεις, ακόμη και επί πληρωμή. Στην αρχή της σειράς τη βλέπουμε σε πλοίο, παντρεμένη με τον καπετάνιο Γιάννη (Ανδρέας Κωνσταντίνου) και καθ’ οδόν προς τη Σύρο.
Μέσα από συνεχείς αναδρομές, αποκαλύπτεται το παρελθόν της και αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ποια είναι στ’ αλήθεια. Όσα έρχονται δεν είναι αισιόδοξα. Η πεθερά της (Καρυοφύλλια Καραμπέτη) δεν τη θέλει ούτε να τη βλέπει. Και όταν ακούει πως η νύφη της προέρχεται από καλή οικογένεια, είναι καλλιεργημένη και έχει σπουδάσει αρχαία ελληνικά, απαντάει ψυχρά:
«Είναι ξένη», λέει με βλέμμα κενό, γεμάτο απογοήτευση.
Αυτό αρκεί για να καταλάβουμε τι πρόκειται να υποστεί η Μαρίνα. Ένα ελεύθερο πνεύμα, πιο μπροστά από την εποχή του, εγκλωβισμένο σε μια συντηρητική και ασφυκτική μικρή κοινωνία.
Ποιοτική αλλά απαιτητική τηλεόραση
Το σενάριο της «Μεγάλης Χίμαιρας» δεν είναι «εύπεπτο». Δεν βασίζεται στη φτηνή αγωνία ή στα γρήγορα ανατρεπτικά twist. Αντιθέτως, ασχολείται με δύσκολα θέματα, απαιτεί συγκέντρωση και σκέψη. Τοποθετεί τη λογοτεχνία στο σήμερα χωρίς να χάνει την ουσία της.
Υπάρχουν αρκετές ερωτικές σκηνές, αλλά καμία δεν είναι περιττή ή αποσπασματική. Όλες υπηρετούν τη βαθύτερη θεματική του έργου: τον πόθο, την υπέρβαση των ορίων, τη σωματική έλξη που υπερνικά τη λογική.
Ένα αναγκαίο στοίχημα για τη δημόσια τηλεόραση
Καθώς κυλούν τα επεισόδια, γίνεται φανερό πως τέτοιου είδους δουλειές έχουν λόγο ύπαρξης. Χρειαζόμαστε σειρές που φέρνουν την κλασική λογοτεχνία κοντά στο σύγχρονο κοινό χωρίς να είναι παλιομοδίτικες, χωρίς να φοβούνται τη σιωπή ή τον στοχασμό.
Η «Μεγάλη Χίμαιρα» μοιάζει σαν μια αλμυρή γεύση τρικυμίας στα χείλη, που δεν ξεχνάς εύκολα. Και το γεγονός ότι τα επόμενα τέσσερα επεισόδια θα προβάλλονται κάθε εβδομάδα μετά το διπλό «δώρο» της Πρωτοχρονιάς, δείχνει ότι η ΕΡΤ δεν φοβάται να επενδύσει σε κάτι διαφορετικό.
Η Μεγάλη Χίμαιρα – Δες το τρέιλερ:
Πηγή: menshouse.gr