Η αναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν φαίνεται πως συνδέεται στενά με τη Συρία, την εκμετάλλευση του πετρελαίου και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Και για ακόμη μια φορά, το μεγαλύτερο βάρος αυτής της συναλλαγής πέφτει στους Κούρδους της Συρίας.
Σύμμαχοι από συμφέρον: Τραμπ και Ερντογάν
Ο Ντόναλντ Τραμπ, γνωστός για τη σκληρή του στάση απέναντι στην Ευρώπη και τις αμφιλεγόμενες γεωπολιτικές του επιδιώξεις, δείχνει να κινείται σε πλήρη σύμπλευση με τον Ταγίπ Ερντογάν. Την ίδια ώρα που ειρωνεύεται τους Ευρωπαίους λίγο πριν από τη συνάντηση στο Νταβός και ανακινεί σχέδια αμερικανοποίησης της Γροιλανδίας, επανατοποθετείται πολιτικά και στρατηγικά, στρέφοντας το ενδιαφέρον του στην περιοχή της Συρίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εγκατάλειψη των Κούρδων δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή, είναι ξεπούλημα. Ο Τραμπ τους μεταχειρίζεται ως «αναλώσιμους», ένα πιόνι που ολοκλήρωσε τον ρόλο του στο παιχνίδι εξουσίας με την Άγκυρα.
Η νέα επαφή των δύο ηγετών
Καθοριστική υπήρξε η πρόσφατη τηλεφωνική συνομιλία ανάμεσα στους δύο ηγέτες. Κατά τη διάρκειά της, Ερντογάν και Τραμπ συζήτησαν τις εξελίξεις τόσο στη Συρία όσο και στη Γάζα. Ο Τραμπ προσκάλεσε μάλιστα τον Ερντογάν να συμμετάσχει στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης», ενισχύοντας τη διπλωματική προβολή της Τουρκίας.
Εκεχειρία με κενά ισχύος
Η χρονική στιγμή της επικοινωνίας μόνο τυχαία δεν ήταν, καθώς συνέπεσε με την ανακοίνωση κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στις τουρκικά υποστηριζόμενες δυνάμεις και τους Κούρδους συμμάχους των ΗΠΑ. Η εκεχειρία ήρθε ύστερα από έντονες συγκρούσεις, κατά τις οποίες οι Κούρδοι αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από στρατηγικά σημεία και πλούσιες πετρελαιοπηγές.
Με αυτή την υποχώρηση, ο συριακός στρατός μπόρεσε να καταλάβει κρίσιμα τμήματα της επαρχίας Ράκα και την περιοχή της Ντέιρ αλ Ζορ. Οι ΗΠΑ χαιρέτισαν την εξέλιξη:
The United States commends the Syrian government and the Syrian Democratic Forces (SDF) for their constructive efforts in reaching today’s ceasefire agreement, paving the way for renewed dialogue and cooperation toward a unified Syria.
Two great Syrian leaders, driven by the…
— Ambassador Tom Barrack (@USAMBTurkiye) January 18, 2026
Το πολιτικό «δώρο» του Τραμπ στον Ερντογάν
Παράλληλα, η Άγκυρα εξετάζει τη συμμετοχή του προέδρου της στην αμερικανική πρωτοβουλία «Συμβούλιο Ειρήνης», γεγονός που εδραιώνει ακόμα περισσότερο τον ρόλο της Τουρκίας στο συριακό μέτωπο.
Όπως δήλωσε η τουρκική προεδρία: «Η Τουρκία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στη Συρία και θεωρεί κρίσιμη την ενότητα, την αρμονία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας». Στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται πως συζητήθηκαν και τα θέματα του Ισλαμικού Κράτους και των κρατουμένων τζιχαντιστών σε συριακές φυλακές.
Ο Ερντογάν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ευχαρίστησε προσωπικά τον Τραμπ για την πρόσκληση και επανέλαβε τη δέσμευση της Τουρκίας να συνεχίσει την επικοινωνία και τον συντονισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πετρέλαιο και γεωπολιτικά παιχνίδια
Η Τουρκία πλέον δεν κρύβει τις προθέσεις της: επιδιώκει την πλήρη εξάλειψη της κουρδικής παρουσίας από τα σύνορά της, με στόχο να εγκαθιδρύσει μια ζώνη επιρροής και να παρουσιαστεί ως ρυθμιστής της μεταπολεμικής Συρίας. Ο Τραμπ φαίνεται αποφασισμένος να της ανοίξει τον δρόμο.
Πίσω από τη ρητορική περί «σταθερότητας» και «ειρήνης» όμως, το διακύβευμα είναι πιο χειροπιαστό: το πετρέλαιο. Οι πλούσιες πετρελαιοφόρες ζώνες στην ανατολική Συρία αποτελούν το επίκεντρο των ενεργειακών βλέψεων. Η κρατική Turkish Petroleum Corp (TPAO) ήδη συνεργάζεται με ενεργειακούς κολοσσούς όπως η Chevron και η ExxonMobil, και σχεδιάζει περαιτέρω εμβάθυνση αυτής της συνεργασίας.
Σύμφωνα με πηγή που μίλησε στο Bloomberg, η TPAO βρίσκεται σε συνομιλίες με την Chevron για κοινές επιχειρήσεις στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, οι οποίες περιλαμβάνουν σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις.
Η ενεργειακή στρατηγική της Τουρκίας
Η αναθέρμανση των σχέσεων Ουάσιγκτον–Άγκυρας ενισχύεται ακόμα περισσότερο από την πρόσφατη συμφωνία της Τουρκίας με θυγατρική της ExxonMobil για έρευνες στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο. Στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγόμενη ενέργεια, ενισχύοντας την εσωτερική παραγωγή και επεκτείνοντας τις δραστηριότητες της TPAO στο εξωτερικό.
Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται κυρίως για τον έλεγχο, την πρόσβαση και την ασφάλεια των ενεργειακών δρόμων και συμφερόντων. Εφόσον αυτά παραμένουν προστατευμένα, ο Τραμπ φαίνεται διατεθειμένος να αφήσει στον Ερντογάν ελεύθερο πεδίο δράσης.