Η ομιλία του πρωθυπουργού της Αλβανίας Έντι Ράμα στην Κνεσέτ περιλάμβανε έντονα προσωπικά και πολιτικά μηνύματα, με αναφορές στην οικογένειά του, την ιστορία της χώρας του και τη στάση της απέναντι στον αντισημιτισμό.
Αναφορές στη θρησκευτική ποικιλομορφία της οικογένειάς του
Ο Έντι Ράμα βρέθηκε τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026 στην Κνεσέτ της Ιερουσαλήμ και απηύθυνε λόγο στους Ισραηλινούς βουλευτές, αποδίδοντας ιδιαίτερη τιμή στον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Μπορώ να σας ενημερώσω ότι τα γόνατά μου τρέμουν δίπλα του», τονίζοντας ότι θεωρεί τον Νετανιάχου έναν από τους πέντε καλύτερους ρήτορες του κόσμου.
Ο Ράμα στη συνέχεια αναφέρθηκε με προσωπικό τόνο στη θρησκευτική ταυτότητα της οικογένειάς του:
«Είμαι Καθολικός, η γυναίκα μου είναι Μουσουλμάνα, τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μας είναι Ορθόδοξα και το μικρότερο μπορεί μια μέρα να επιλέξει να γίνει Ιουδαίος… και αυτό θα ήταν χαρά για εμάς. Η οικογένειά μας δεν είναι μοναδική… Είναι μία συνηθισμένη αλβανική ιστορία. Οι Αλβανοί γιορτάζουν μαζί τις σημαντικές θρησκευτικές ημέρες ο ένας του άλλου».
Η στάση της Αλβανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ο Αλβανός πρωθυπουργός έκανε ειδική αναφορά στη συμπεριφορά της χώρας του απέναντι στους Εβραίους κατά τη διάρκεια της ναζιστικής θηριωδίας. Υπογράμμισε ότι η Αλβανία προσέφερε καταφύγιο σε χιλιάδες Εβραίους, σώζοντάς τους από τη βεβαιότητα της εξόντωσης.
«Όταν άλλοι παρέδωσαν τους Εβραίους τους στις Αρχές, οι Αλβανοί τούς παρέδωσαν σε ασφαλές μέρος. Αυτή η ιστορία δεν είναι στολίδι, είναι μία πυξίδα που πρέπει να ακολουθήσουμε, αν θέλουμε να παραμείνουμε άξιοι του δώρου της ζωής που μας χάρισε ο ίδιος Θεός, και να δημιουργήσουμε κάτι άξιο αυτού του δώρου σε αυτή τη γη, ώστε τα παιδιά μας και τα παιδιά τους να μην υποφέρουν αύριο εξαιτίας αυτού που δεν έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε σήμερα ή δεν μαθαίνουμε από το χθες».
Όπως εξήγησε, αυτός είναι ο λόγος που η Αλβανία ήταν από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που προχώρησαν στην ψήφιση εκτεταμένης νομοθεσίας κατά του αντισημιτισμού.
Ένα μοναδικό ιστορικό παράδειγμα στην Ευρώπη
Συνεχίζοντας την ιστορική αναδρομή, ο Ράμα ανέδειξε το γεγονός ότι:
«Κανείς άλλος στην Ευρώπη δεν μπορεί να διεκδικήσει ένα τόσο ιστορικό καθαρό “μητρώο”, χωρίς ούτε έναν Εβραίο -ούτε έναν- να παραδίδεται στους Ναζί. Και κανείς καλύτερα από την Αλβανία δεν μπορεί να μαρτυρήσει μια απλή αλήθεια, ότι το να είσαι Μουσουλμάνος και το να είσαι αντισημίτης δεν συνδέονται μεταξύ τους από την πίστη στον Θεό, αλλά από την πιο αποτρόπαια προδοσία του Θεού».
Albanian PM Edi Rama at Israel's Knesset:
If Mossad had not yet informed you, I can inform you that my knees are trembling.
I knew that speaking here would feel like a speech delivery exam in front of one of the top five speakers in the world, Prime Minister Netanyahu.
I’ll… pic.twitter.com/OZul7ztdLX
— Clash Report (@clashreport) January 26, 2026
Σχόλια για τη διεθνή πολιτική και τη Χαμάς
Αναφερόμενος σε διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, ο Ράμα μίλησε για τη συμμετοχή της Αλβανίας στο Συμβούλιο Ειρήνης που είχε συγκροτήσει ο Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και για τη στάση της χώρας του απέναντι στην κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Κατέκρινε με έντονο τρόπο τη Χαμάς, δηλώνοντας ότι οι άμαχοι Παλαιστίνιοι είναι ουσιαστικά «κρατούμενοι» της οργάνωσης.
Prime Minister of Albania Edi Rama in the Knesset Plenum: Until Hamas is fully dismantled—its two million prisoners will never be truly free and no peace can endure; May the State of Israel flourish and be safe for eternityhttps://t.co/lmQBL9zTzN pic.twitter.com/qu2fPevR4i
— The Knesset (@KnessetENG) January 26, 2026
Αιχμές για τη σιωπή της Ευρώπης στο θέμα του Ιράν
Κλείνοντας την ομιλία του, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας δεν παρέλειψε να σχολιάσει τις εξελίξεις στο Ιράν και την έλλειψη αντίδρασης από τη Δύση:
«Η ερώτησή μου εδώ είναι η εξής: Πώς είναι δυνατόν τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης να μιλούν για 30.000 νεκρούς σε τρεις ημέρες στο Ιράν, αλλά να μην υπάρχει καμία συγκέντρωση σε καμία πλατεία στην Ευρώπη εναντίον των Αγιατολάχ που να ζητά το τέλος αυτού του καθεστώτος;».
Η τοποθέτηση του Ράμα στην Κνεσέτ ήταν μια έντονα πολιτική αλλά και προσωπική παρέμβαση, που άγγιξε ζητήματα ιστορικής δικαιοσύνης, πίστης και διεθνούς ηθικής ευθύνης.