Η Ελένη Φουρέιρα βρέθηκε καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids και μίλησε ανοιχτά για τη ζωή της, τα παιδικά της χρόνια και τη διαδρομή από την Αλβανία στην Ελλάδα, σε μια εξομολόγηση με έντονο συναίσθημα.
Η εξομολόγηση για τους γονείς και τη μετανάστευση
Η αγαπημένη τραγουδίστρια στάθηκε ιδιαίτερα στους γονείς της και στις δυσκολίες που βίωσαν ως μετανάστες, μιλώντας με σεβασμό και συγκίνηση.
«Είναι ήρωες οι γονείς, όλοι οι μετανάστες. Νομίζω κανένας δεν θέλει να φύγει από εκεί που είναι, αναγκάζονται πολλές φορές οι άνθρωποι να φύγουν και δουλεύουν πολύ σκληρά και τίμια. Όταν γίνεσαι γονιός δεν υπολογίζεις τίποτα. Και πριν το καταλάβαινα, αλλά τώρα συνειδητοποιώ ότι θα έδινα και την ζωή μου για τον γιο μου», εξομολογήθηκε αρχικά η Ελένη Φουρέιρα για τους γονείς της.
Με τα λόγια της ανέδειξε τη θυσία που κάνουν οι οικογένειες που αφήνουν την πατρίδα τους, αλλά και το πώς η μητρότητα άλλαξε τον τρόπο που βλέπει πλέον τις επιλογές και τις αντοχές των δικών της ανθρώπων.
Το σοκ της άφιξης στην Αθήνα
Στη συνέχεια, η Ελένη Φουρέιρα περιέγραψε τις πρώτες της εικόνες όταν έφτασε στην Αθήνα, θυμούμενη στιγμές που της έχουν μείνει ανεξίτηλες.
«Όταν ήρθα στην Αθήνα έπαθα σοκ, μου φάνηκαν κάποια πράγματα τρομερά και δεν θα τα ξεχάσω ποτέ. Όπως ότι το ψωμί έχει άλλη γεύση, δεν θα το ξεχάσω ποτέ… Στην Αλβανία έφτιαχνε η μαμά μου το ψωμί, από φούρνο ψωμί δεν είχα ξαναφάει στη ζωή μου», αποκάλυψε στη συνέχεια η τραγουδίστρια.
Η αλλαγή της χώρας δεν ήταν μόνο μια γεωγραφική μετακίνηση, αλλά μια βαθιά πολιτισμική εμπειρία, ακόμη και μέσα από απλές, καθημερινές λεπτομέρειες όπως η γεύση του ψωμιού.
Οι δουλειές πριν το τραγούδι και η ανάγκη να βοηθήσει
Η πορεία προς το τραγούδι δεν ήταν εύκολη ούτε άμεση. Η Ελένη Φουρέιρα μίλησε για τις δουλειές που έκανε πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική και για την ανάγκη να στηρίξει την οικογένειά της.
«Έκανα πολλές δουλειές πριν ασχοληθώ με το τραγούδι, μοίραζα φυλλάδια και αυτό με φόβιζε πολύ, δεν μου άρεσε. Έβγαινα έξω και κοιτούσα αριστερά – δεξιά. Πιο πολύ μου άρεσε όταν δούλευα service. Ήθελα να βοηθήσω και εγώ την οικογένειά μου, να συνεισφέρω στα απαραίτητα, όχι για να πάρω π.χ παπούτσια. Παπούτσια παίρναμε από την λαϊκή και ό,τι μας έδιναν από την εκκλησία», πρόσθεσε.