Η Χάρις Αλεξίου άνοιξε την καρδιά της και μίλησε για τη ζωή της, τις δυσκολίες που πέρασε από μικρή, αλλά και για τη στιγμή που άλλαξε τα πάντα: όταν «έχασε» τη φωνή της.
Η δύσκολη αρχή και τα παιδικά χρόνια
Για τα πρώτα της χρόνια και τις μεγάλες αλλαγές που έζησε από πολύ μικρή ηλικία, η Χάρις Αλεξίου περιέγραψε:
«Άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Από παιδάκι 8 χρονών ήρθα στην Αθήνα με την οικογένειά μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης. Φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον που ο μπαμπάς με αυτό ασχολούνταν και ήρθαμε εδώ. Η μαμά μου, που δεν είχε δουλέψει ποτέ στη ζωή της, βγήκε να μας συντηρήσει».
Η φτώχεια, τα όνειρα και η επιτυχία
Η ίδια στάθηκε και στο πώς βίωσε εκείνα τα χρόνια, αλλά και στο πώς κατάφερε να χτίσει τη ζωή που ονειρευόταν:
«Δεν αισθάνθηκα ποτέ φτωχή γιατί ήταν όλοι φτωχοί. Σκεφτόμουν ότι πρέπει κι εγώ να δουλέψω, να έχω ένα ωραίο σπίτι, να παντρευτώ ένα ωραίο παλικάρι, να κάνω παιδιά. Ήμουν τυχερή γιατί και το ωραίο παλικάρι βρήκα και το παντρεύτηκα και η επιτυχία ήρθε νωρίς και μάνα έγινα και προκοπή έκανα. Δοξάζω τον Θεό γιατί κέρδισα πολλά περισσότερα από αυτά που θα τολμούσα να ονειρευτώ», πρόσθεσε η Χάρις Αλεξίου.
Η στιγμή που έχασε τη φωνή της
Μιλώντας για μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με την απώλεια της φωνής της, αποκάλυψε:
«Όταν σταμάτησα να τραγουδάω, η Δήμητρα Γαλάνη μου είπε κάτι φοβερό. Είπα “δεν θα ξανατραγουδήσω, η φωνή μου δεν με ακούει” και μου λέει “α ρε φύγε από εδώ, ψυχολογικό είναι, δεν θες κι γι’ αυτό”. Πάω σε έναν Γάλλο γιατρό, μου λέει “εγώ δεν βλέπω τίποτα στον λαιμό σας, έχετε τις χορδές μιας 18χρονης” και με ρωτάει “μήπως είναι ψυχολογικό;”. Λέω “καλέ εμείς επειδή ήμασταν γεμάτες ψυχολογικά τραγουδούσαμε τόσο καλά, τώρα θα μου πεις εσύ ότι έχω ψυχολογικά; Εγώ με αυτά μεγάλωσα;”».