Η υπόθεση της 17 Νοέμβρη επέστρεψε στο προσκήνιο μετά τις τελευταίες δικαστικές εξελίξεις γύρω από τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, με την Αλεξία Μπακογιάννη να εκφράζει δημόσια τον πόνο και τα ερωτήματα που εξακολουθούν να βαραίνουν τις οικογένειες των θυμάτων.
Η υπόθεση της 17 Νοέμβρη ξανά στο επίκεντρο
Η πρόσφατη αποφυλάκιση και η μετέπειτα επιστροφή στη φυλακή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου προκάλεσε νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη και τις πληγές που εξακολουθούν να παραμένουν ανοιχτές για τους συγγενείς των θυμάτων.
Δείτε το βίντεο:
Μιλώντας στον ANT1 το πρωί της Παρασκευής 19 Ιουνίου, η Αλεξία Μπακογιάννη, κόρη του δολοφονημένου πολιτικού Παύλου Μπακογιάννη, περιέγραψε τα συναισθήματα που βιώνουν οι οικογένειες όσων έχασαν τη ζωή τους από τη δράση της οργάνωσης.
«Αναρωτιόμουν αν υπάρχει αληθινός τρόπος να μεταφέρει κανείς την απόγνωση που νιώθουμε. Πώς μπορεί κάποιος να περιγράψει τα όνειρα που γεμίζουν ξανά αίμα, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια;», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Δεν ήταν ατύχημα, κάποιος αποφάσισε ότι έπρεπε να πεθάνει»
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στη διαφορά ανάμεσα σε έναν τραγικό θάνατο και σε μια οργανωμένη δολοφονία.
«Κάθε ξαφνικός θάνατος είναι μια τραγωδία. Στη δική μας περίπτωση όμως δεν μιλάμε για ατύχημα. Κάποιοι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και ένας άνθρωπος, ο Γιωτόπουλος, αποφάσισε ότι αυτός ο πατέρας, αυτός ο γιος, αυτός ο φίλος, θα πεθάνει σήμερα. Χωρίς να τον γνωρίζει, χωρίς να έχει προσωπική διαφορά μαζί του, απλώς για να προωθήσει τις απόψεις του», είπε.
Δείτε το βίντεο:
Συνεχίζοντας, υπογράμμισε πως πολλές φορές αυτή η διάσταση χάνεται από τη δημόσια συζήτηση.
«Ξεχνάμε ότι κάποιος ξυπνά ένα πρωί και αποφασίζει ψυχρά ότι ένας άνθρωπος θα πεθάνει. Δεν πρόκειται για δυστύχημα, ούτε για ένα τυχαίο περιστατικό».
Το ερώτημα που τη στοιχειώνει
Αναφερόμενη στα λόγια της μητέρας της, Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία είχε δηλώσει ότι δεν θα ήθελε τα παιδιά της να συναντήσουν στον δρόμο τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης, η Αλεξία Μπακογιάννη έθεσε ένα προσωπικό και βαθιά ανθρώπινο ερώτημα.
«Περπατώ με τα παιδιά μου και βλέπω τον Κουφοντίνα που σκότωσε τον πατέρα μου και τον Γιωτόπουλο που έδωσε την εντολή. Τι πρέπει να κάνω; Ό,τι κι αν κάνω είναι λάθος. Αν δεν αντιδράσω, δεν μπορώ να κοιτάξω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Αν αντιδράσω, πάλι είμαι λάθος. Πώς γίνεται μια κοινωνία να αφήνει τα θύματα σε αυτή τη θέση;»
Δείτε το βίντεο:
«Ζούσαν από ληστείες και τις έντυναν με ιδεολογία»
Η Αλεξία Μπακογιάννη αναφέρθηκε και στον τρόπο δράσης της οργάνωσης, υποστηρίζοντας ότι για δεκαετίες τα μέλη της χρηματοδοτούσαν τη ζωή τους μέσω ληστειών τραπεζών.
«Για περίπου 30 χρόνια δεν εργάζονταν. Ζούσαν από ληστείες, τις οποίες αποκαλούσαν “απαλλοτριώσεις”, και με αυτά τα χρήματα συντηρούσαν τη ζωή τους, τα σπίτια και τα εξοχικά τους. Παράλληλα, δολοφόνησαν ανθρώπους όπως τον Χρήστο Μάτη για να πάρουν χρήματα και όλα αυτά τα παρουσίαζαν με έναν πολιτικό και ιδεολογικό μανδύα».
Η απορία για τον σωφρονισμό
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, έθεσε το ζήτημα του σκοπού της αποφυλάκισης ανθρώπων που έχουν καταδικαστεί για τρομοκρατικές ενέργειες.
«Η διαφορά μας από τους τρομοκράτες είναι ότι λειτουργούμε με νόμους και θεσμούς. Η λογική του σωφρονισμού λέει ότι κάποιος εκτίει την ποινή του, αντιλαμβάνεται το λάθος του και επανεντάσσεται στην κοινωνία. Εδώ όμως μιλάμε για ανθρώπους που ποτέ δεν έδειξαν μεταμέλεια και οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό συνεχίζουν να εκφράζουν το ίδιο μίσος. Άρα ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός της αποφυλάκισής τους;», διερωτήθηκε.