Η τραγωδία στη Βιολάντα στα Τρίκαλα απέκτησε και πέμπτο όνομα. Η Αγάπη Μπουρνόβα, σύζυγος, μητέρα και γιαγιά από το Μεγαλοχώρι, εντοπίστηκε νεκρή στα συντρίμμια του εργοστασίου, δίνοντας τέλος στην ελπίδα των δικών της ανθρώπων.
Βρέθηκε η σορός της Αγάπης Μπουρνόβα
Η σορός της Αγάπης Μπουρνόβα, της τελευταίας γυναίκας που αγνοούνταν μετά την πολύνεκρη έκρηξη στη Βιολάντα, εντοπίστηκε στο ισόγειο του εργοστασίου. Η άτυχη γυναίκα είχε χαθεί τα ξημερώματα της φονικής έκρηξης και επί μέρες οι δικοί της την αναζητούσαν. Η ίδια εργαζόταν στο εργοστάσιο και εκείνη τη μοιραία ώρα βρισκόταν στη βάρδια της.
Οι γυναίκες που χάθηκαν στην έκρηξη
Η Αγάπη Μπουρνόβα είναι το πέμπτο θύμα της τραγωδίας. Πριν από εκείνη είχαν εντοπιστεί οι σοροί τεσσάρων ακόμη γυναικών, όλες εργαζόμενες στο εργοστάσιο. Η 42χρονη Βασιλική Σκαμπαρδώνη από το Γαρδίκι Τρικάλων, μητέρα δύο παιδιών και ιδιαίτερα αγαπητή στην τοπική κοινωνία, είχε παλαιότερα δικό της κομμωτήριο. Η 45χρονη Έλενα Κατσαρού από το Γλίνος, η Σταυρούλα Μπουκοβάλα από την Καρδίτσα και η Αναστασία Νάσιου συμπληρώνουν τη μαύρη λίστα.
Οι σοροί τους μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας για τη διαδικασία ταυτοποίησης μέσω DNA, με τους συγγενείς να καλούνται να δώσουν δείγμα.
Τι συνέβη στο εργοστάσιο
Η φονική έκρηξη σημειώθηκε λίγο πριν τις 4:00 το πρωί, στον χώρο των φούρνων του εργοστασίου, οι οποίοι λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο. Αμέσως μετά την έκρηξη ξέσπασε πυρκαγιά σε παρακείμενη πτέρυγα. Οι πέντε γυναίκες βρέθηκαν παγιδευμένες, χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Η ισχύς της έκρηξης ήταν τόσο δυνατή που έγινε αισθητή σε ολόκληρη την περιοχή, ενώ το κτήριο υπέστη μεγάλες καταστροφές.
Όσοι άλλοι εργαζόμενοι βρίσκονταν στο εργοστάσιο κατάφεραν να βγουν, με πέντε από αυτούς να μεταφέρονται για προληπτικές εξετάσεις στο νοσοκομείο. Οι πέντε γυναίκες θεωρήθηκαν αγνοούμενες μέχρι να επιβεβαιωθεί ο θάνατός τους.
Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις
Η απουσία δεξαμενών υγραερίου στον χώρο της έκρηξης στρέφει την έρευνα σε άλλες ουσίες, όπως η αμμωνία ή το προπάνιο. Το βασικό ερώτημα, όμως, παραμένει: γιατί δεν μπόρεσαν να διαφύγουν οι εργαζόμενες;
Μία από τις βασικές υποθέσεις είναι πως η έκρηξη ξεκίνησε στο υπόγειο, προκαλώντας την κατάρρευση του δαπέδου. Οι γυναίκες που βρίσκονταν στο ισόγειο ίσως παρασύρθηκαν προς τα κάτω, εκεί όπου η φωτιά εξαπλώθηκε αστραπιαία. Οι έρευνες επικεντρώνονται στο αν υπήρχαν εναλλακτικές έξοδοι, αν λειτουργούσαν τα συστήματα ασφαλείας και αν είχαν προβλεφθεί οι απαιτούμενες δικλείδες για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης.
Την ίδια στιγμή, οι αρχές ερευνούν αναφορές για ελέγχους που είχαν γίνει το περασμένο καλοκαίρι, με παρατηρήσεις που αφορούσαν εξόδους κινδύνου και ανιχνευτές διαρροών υγραερίου. Το ζητούμενο είναι να φανεί αν υπήρξαν προειδοποιήσεις και, αν ναι, αν αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα.
Όταν η δουλειά γίνεται ρίσκο
Η συζήτηση για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας επανέρχεται με τον πιο τραγικό τρόπο. Το μεροκάματο δεν πρέπει να είναι ένας αγώνας επιβίωσης. Η απώλεια των πέντε γυναικών στα Τρίκαλα φωτίζει με τον πιο επώδυνο τρόπο τις ελλείψεις και τις αδυναμίες στο σύστημα ελέγχου και πρόληψης.
Ανακοινώθηκαν ήδη μέτρα στήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων, όμως το μεγαλύτερο χρέος της κοινωνίας είναι η πρόληψη. Κανένα παιδί δεν πρέπει να μεγαλώνει χωρίς γονιό επειδή η ασφάλεια στη δουλειά θεωρήθηκε δευτερεύουσα.
Η Ελλάδα του 2026 χρωστά στους 201 εργαζόμενους που έχασαν τη ζωή τους πέρσι, αλλά και στις πέντε γυναίκες των Τρικάλων, μια ειλικρινή δέσμευση: να γίνει η εργασία ασφαλής, όπως της αξίζει.