Μια 87χρονη γυναίκα στο Ηράκλειο Κρήτης δίνει μάχη για επιβίωση, ζώντας σε ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο και παλεύοντας καθημερινά με το κρύο, τη φτώχεια και την αδιαφορία. Κι όμως, η ίδια δεν ζητά βοήθεια αλλά αξιοπρέπεια: «Θέλω δουλειά, όχι ελεημοσύνη».
Μένει σε αμάξι τυλιγμένο με εφημερίδες
Η ηλικιωμένη γυναίκα ζει εδώ και χρόνια κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Κοιμάται μέσα σε ένα παλιό αυτοκίνητο, που έχει ντύσει με εφημερίδες, προσπαθώντας να προστατευτεί από το κρύο και τα καιρικά φαινόμενα. Η καθημερινότητά της περιορίζεται σε αυτό το όχημα, το οποίο έχει μετατρέψει σε καταφύγιο με λίγα ρούχα, κουβέρτες και ελάχιστα προσωπικά αντικείμενα.
Μιλώντας στο patris.gr, ξεκαθαρίζει πως δεν επιδιώκει οίκτο ή φιλανθρωπία, αλλά μια ευκαιρία να εργαστεί:
«Είμαι γερή κράση», λέει γελώντας, «θα ήθελα να εργαστώ».
Το όνειρό της είναι ένα μικρό σπίτι στο χωριό
Μακριά από τον θόρυβο της πόλης και τις σκληρές συνθήκες, η 87χρονη ονειρεύεται ένα μικρό σπίτι στην εξοχή. Ένα ήρεμο μέρος σε κάποιο χωριό, γεμάτο πράσινο και λουλούδια. «Το Ηράκλειο είναι σκληρό», λέει, αναδεικνύοντας την ανάγκη της για ηρεμία, ασφάλεια και λίγη ανθρωπιά.
Με εφημερίδες στα τζάμια για λίγη προστασία
Το χειμώνα, η καθημερινότητά της γίνεται ακόμα πιο σκληρή. Οι εφημερίδες που έχει κολλήσει στα τζάμια του αυτοκινήτου λειτουργούν ως πρόχειρη μόνωση, σε μια προσπάθεια να κρατήσει έξω το κρύο. Όπως σημειώνει το ρεπορτάζ, ολόκληρο το εσωτερικό του οχήματος είναι γεμάτο με κουβέρτες και λιγοστά υπάρχοντα, σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης.
Έχασε και τις τελευταίες της αποσκευές
Το αποκορύφωμα της κακοτυχίας ήρθε στις 17 Οκτωβρίου, όταν όπως καταγγέλλει, της έκλεψαν τρεις βαλίτσες από τον χώρο των ΚΤΕΛ. Μέσα σε αυτές βρίσκονταν όλα της τα πολύτιμα αντικείμενα – ρούχα, προσωπικά είδη και πράγματα απαραίτητα για την καθημερινότητά της.
Η απώλεια αυτή επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την ήδη δραματική κατάστασή της, προσθέτοντας ανασφάλεια και απογοήτευση στην καθημερινή της πάλη.
Αξιοπρέπεια και δύναμη στα 87 της
Παρά τη δοκιμασία που βιώνει, η γυναίκα παραμένει αξιοπρεπής, με καθαρό λόγο και διάθεση για ζωή. Δε ζητιανεύει, δε θρηνεί. Ζητά απλώς να της δοθεί η ευκαιρία να προσφέρει και να ζήσει με τα ελάχιστα, αλλά με αξιοπρέπεια.
«Θέλω να δουλέψω», επαναλαμβάνει, δίνοντας μαθήματα ζωής και αξιοπρέπειας σε μια κοινωνία που συχνά κοιτάζει αλλού.